Domy jednorodzinne

Budowa domów to moja pasja i moje pierwsze zlecenia w spółce architektonicznej nie zostały łatwe. Gdy już je wykonywałam stale coś nie pasowało. A to kreska narysowana nie tu, a to sadzonka nie w tym miejscu co należy i tak w kółko. Wydawało mi się to znacznie  bardziej łatwe, ale kiedy obserwowałam to z boku. Ciężko było mi się przyzwyczaić, że systematycznie ktoś mnie krytykuje i próbuje pouczać. Przecież ja to wszystko gruntownie wiedziałam. Nie wiem, może to ten stres, który towarzyszył mi co dnia, może lekkie uczucie zmęczenia, bo kilka projektów należy było wykonywać po nocach – nie mam pojęcia, ale wiem na pewno – nie wiedziałam, że początki mogą być aż tak trudne… Któregoś dnia dostałam zlecenia na projekty budowlane. I od dzisiaj wiedziałam, że domy będą  moje pasją. Nic nie szło mi do tej pory tak gładko jak owe schematy budowlane. Wiedziałam nawet wszystko o nich. Jakich narzędzi użyć, jak przybliżyć, co ze sobą połączyć. Po prostu nigdy nie bawiłam się tak dobrze przy spersonalizowanej pracy. Wreszcie znalazłam coś co przynosiło mi wiele satysfakcji z pracy, którą wykonuję. Szefostwo było ze mnie bardzo zadowolone, schematy budowlane były opracowane w każdej chwili na czas i z niezwykłą precyzją. Nie są to moje wyrazu a w tej chwili ich. Byłam z siebie taka dumna. Wreszcie udowodniłam tym wszystkim, którzy mnie krytykowali na co mnie de fakto stać. I nie tylko oni byli tym zaskoczeni, ja sama nie mogłam uwierzyć, ze wszystko poszło mi tak dobrze. Mam cichą nadzieję na awans za to wszystko co robię dla korporacji. Jedynie stale się zastanawiam: czemu nie mogło być tak od podstaw?